Urd

Urd

(vervolg van het stukje over Ruth Lillegraven op de pagina poëzie)

Omslag Urd

Het broertje van Seselja is al jong overleden. Na de dood van haar ouders erft Seselja’s oom de boerderij, maar Seselja mag in een klein huisje op het erf blijven wonen. Ze trouwt nooit en komt aan de kost als naaister. In dit gedicht denkt ze terug aan de dood van haar broertje.

Urd 17

bror ballblom
ligg i syrinseng
med salmeboka
under haka, og
huda hans er
så blå

ei fluge
på kneet
på augelokket
eg viftar dei
vekk, legg
handa på
bringa
hans

mor
sit ved
vindauga
og er blitt
til mold

nærare deg
min gud

etterpå
luktar eg
syrin

eg er
syster sorg

eg går
på løa

gjennom
plankane
ser eg kvite
bølgjer på
vatnet

førtito
kjolar no

christina raud
catharina svart
kristiane blå

johannes
er død

de
må vere
systrene
mine

snart skal
eg sy dykk
liv

 

broer boterbloem
in zijn seringenbed
met een psalmboek
onder zijn kin, en
zijn vel is
zo vaal

een vlieg
op zijn knie
op zijn ooglid
ik wuif ze
weg, leg
op zijn borst
mijn
hand

moeder
zit voor
‘t venster
en verwerd
tot molm

nader tot u
mijn god

naderhand
ruik ik naar
sering

ik ben
zuster smart

ik ga de
schuur in

dwars door
de planken
zie ik witte
golven op
het water

tweeënveertig
jurken nu

christina rood
catharina zwart
kristiane blauw

johannes
is dood

jullie
moeten nu
mijn zussen
zijn

straks naai
ik jullie tot
leven

Seselja lijkt gelukkig met haar naaiwerk. Maar intussen droomt ze van een andere wereld, waarin ze zou willen dansen als Anna Pavlova…
Bij dit gedicht hebben we, meer nog dan bij de andere, geprobeerd ook de grafische vorm vast te houden. Die doet denken aan de zwangere buik van Cecilia (of van Ruth Lillegraven zelf?), maar ook aan pirouettes in een dansjurk.

Urd 23

singermaskina mi
ei svart svane, så
slank og smekker
og sundagsblank

med gullbroderi
rundt halsen og
ratt i edlaste tre

ho syng for oss
syng det vi vil ho
skal syngje, syng om
amerika, new york og
broadway, om gatene og
folka og musikken og kjolane
om prima ballerina anna pavlova
ho eg las om i urd, anna som spinn
over scenen, langlemma og tynn om
anklane, ho er også ei svane, først
kvit så svart så kvit så svart
rundt og rundt

som ein augestikkar i
piruett på vasskorpa, inn
i sivet, inn i graset, og opp
i lufta, rundt og rundt i
prestekragekjolen

ei kjole laga
før eg vart fødd
likevel vil eg sy
han, kjenne
han mellom
hendene

høyre
bruset frå
publikum, slik
anna høyrde det
anna, i ivy house
anna, med svaner i
hagen, anna som gjer
tretti piruettar oppå
ein elefant som
skrir gjennom
kina

anna
som rattet på
singermaskina
rundt og rundt
rundt og rundt

 

singertje van me
zwarte zwaan, zo
slank en sierlijk
in zondagsglans

goudborduursel
rond de hals en
wiel van edelhout

ze zingt voor ons
zingt wat wij willen
dat ze zingt, zingt over
amerika en new york en
broadway, over straten en
mensen en muziek en jurken
en prima ballerina anna pavlova
over wie ik las in de urd, anna tolt
op het toneel, langbenig en dun aan
de enkels, ook zij een zwaan, eerst
wit dan zwart dan wit dan zwart
rond en rond

als een waterjuffer in
pirouette op het water, hup
het riet in, hup het gras in, hup
de lucht in, rond en rond in
margrietjesjurkje

een jurk gemaakt
al voordat ik er was
toch wil ik hem
naaien, voelen
hem onder
handen

horen
gedruis van
publiek, zoals
anna dat hoorde
anna, in ivy house
anna, met zwanen in
de tuin, anna die draait
dertig pirouettes op
een olifant die
schrijdt door
china

anna
als wiel van
het singertje
rond en rond
rond en rond

Cecilie en haar man hebben een tweeling gekregen. Daar word je moe van en het geeft soms aanleiding tot conflicten…

Urd 59

Urd 59

eg vev meg
eit tjukt trevlete
teppe av kranglar
og klager og krav
smular og støv

vev inn
listene mine
husarbeidslister
handlelister og
helgelister

slår inn
sarkasmane
ironien, alt
det tause

knyter
trådane
stramt

før eg med
hard og kjærleg
hand breier teppet
over far dykkar

kviskrar
god natt

 

ik weef me
een dikke dradige
deken van eisen
verwijten en strijd
scherven en stof

weef er
mijn lijsten in
werklijsten
wenslijsten
waslijsten

sla in
sarcasmen
ironie, al
het ongezegde

knoop
de draden
strak

voor ik met
harde en zachte
hand de deken spreid
over jullie vader

fluister
goede nacht

Ruth Lillegraven: Urd. Tiden norsk forlag, Oslo, 2013.

Herdichting uit het Noors door Karin Swart-Donders en Geri de Boer. Gepubliceerd met toestemming van de dichter.

info@gerideboer.nl ma 28-04-2014 - 17:52